Het ziekenhuis dichter bij huis brengen: Waarom is het tijd voor een grootschalige uitrol van gedecentraliseerde zorg?
In navolging van onze eerdere reflecties over de voorbereiding van oncologische thuiszorg, drie jaar na de implementatie van een wettelijk kader, brachten we onlangs de Vlerick Business School, ziekenhuisdirecteurs en zorgprofessionals samen om een stand van zaken op te maken. De conclusie is unaniem: het model van ziekenhuiszorg in de thuisomgeving werkt. Vandaag is het de uitdaging om dit kader op grotere schaal uit te rollen, om zo een concreet antwoord te bieden op de capaciteitsproblemen waarmee de Belgische ziekenhuizen kampen.
Ziekenhuisstructuren onder druk
Ziekenhuizen worden geconfronteerd met een dubbele realiteit: overbelaste dagziekenhuizen en een acuut tekort aan verpleegkundig personeel. Steeds meer complexe behandelingen willen integreren binnen de ziekenhuismuren is op lange termijn niet langer houdbaar.
De oplossing ligt niet in het bouwen van nieuwe vleugels, maar in transmuraal werken, waarbij de expertise van het ziekenhuis rechtstreeks naar de patiënt wordt gebracht.
Voor ziekenhuisdirecties is het aanbieden van thuiszorg voor stabiele patiënten een belangrijke hefboom om fysieke capaciteit vrij te maken. Zo kan het personeel zich richten op de meest complexe casussen.
Onze dagziekenhuizen zijn volledig overbelast. We moeten ons afvragen: is het echt verstandig om nog meer te willen doen binnen de ziekenhuismuren, of moeten we buiten de muren van het ziekenhuis gaan werken?
Het idee om patiënten van het dagziekenhuis naar de thuisomgeving te verplaatsen, maakt ook capaciteit vrij voor andere patiënten die anders op een wachtlijst zouden terechtkomen om het ziekenhuis en het zorgsysteem binnen te stromen.
Comfort en vrijheid in het dagelijks leven van de patiënt
Voor de patiënt is de impact onmiddellijk voelbaar. In plaats van vermoeiende verplaatsingen, lange wachttijden en een administratieve rompslomp, krijgt de patiënt gespecialiseerde zorg in zijn of haar vertrouwde omgeving.
Zorg dichter bij de patiënt brengen betekent dat zij hun leven kunnen blijven leiden, de therapie past zich als het ware aan aan hun dagelijks leven. Niet alleen de reistijd wordt verkort, maar ook de bijbehorende vermoeidheid en de lange wachttijden vallen weg.
Hoe gaan we samen vooruit?
Hoewel deze aanpak zijn sporen heeft verdiend, dienen structurele barrières te worden weggenomen en verandering begeleid te worden als voorwaarde voor een algemene invoering:
Het beheer van capaciteit en kritieke middelen: In plaats van de dagziekenhuizen te overbelasten, maakt decentralisatie het mogelijk om bedden en personeel strategisch in te zetten daar waar de aanwezigheid van het ziekenhuis noodzakelijk is.
De levensvatbaarheid en aanpassing van financiële modellen: Het komt erop aan de financieringsmechanismen te heroverwegen, zodat ze niet alleen de medische handeling dekken, maar ook de logistiek, de coördinatie op afstand en de opvolging door mobiele teams.
Het versterken van partnerschappen en klinisch vertrouwen: Het succes stoelt op een naadloze integratie tussen ziekenhuisteams en thuiszorgprofessionals. Dit garandeert dat de veiligheidsprotocollen en de expertise binnen en buiten de muren van het ziekenhuis identiek zijn.
Als we het hebben over ziekenhuiszorg thuis, hoort daar natuurlijk ook de bijbehorende financiering bij... De patiënt krijgt zorg op maat aan huis, het ziekenhuis ontvangt financiering, en wat zijn uiteindelijk de kosten voor het ziekenhuis? Er blijven er niet veel meer over; ze zijn aanzienlijk verlaagd.
We hebben bewezen dat transmurale zorg veilig is, gewaardeerd wordt door patiënten en operationeel efficiënt is. Om dit succes te bestendigen is politieke steun onmisbaar: een harmonisering van de opleidingen voor oncologieverpleegkundigen, een modernisering van de financiering en een opwaardering van deze nieuwe organisatievorm.
Meer weten
Naar alle nieuws
:quality(90)/)
R.E. nv Roche sa M-BE-00004383 created on 23.07.2026